Header

Canadese geocachers redden gestrande kampeerder in afgelegen bossen

Zondag 24 september zou gewoon een gezellig weekendje Geocachen met vrienden worden voor mr-toye en tinytrailstwo. Aan het begin van het weekend wisten ze niet dat ze zondag aan het eind van de dag iemands leven zouden redden. Hier is hun verhaal. David (tinytrailstwo) en ik (Michael – mr-toye) werden vroeg wakker ook een FTF te scoren, een DNF […]

-

Zondag 24 september zou gewoon een gezellig weekendje Geocachen met vrienden worden voor mr-toye en tinytrailstwo. Aan het begin van het weekend wisten ze niet dat ze zondag aan het eind van de dag iemands leven zouden redden. Hier is hun verhaal.

David (tinytrailstwo) en ik (Michael – mr-toye) werden vroeg wakker ook een FTF te scoren, een DNF (blijkt achteraf) te lokaliseren, een kerkhof-multicache reeks te voltooien en een aantal trackables te loggen.  Gewoon, een typische cache dag dus. We naar ons volgende cache-noodgeval om, met een beetje geluk, deze wel te vinden. Een andere geocaching vriend belde ons ondertussen omdat hij hulp nodig had. Dus we draaide om, reden terug naar huis en hielpen onze vriend. Na dat klusje geklaard te hebben, besloten we om de oorspronkelijke route te vervolgen in plaats van bij Skye’s Stone (GC5850R) te gaan kijken.

De uitkijk

Michael (mr-toye) and David (tinytrailstwo)
Michael (mr-toye) en David (tinytrailstwo)

Deze cache ligt in een afgelegen gebied en is alleen te bereiken door een prachtige wandeling van 2 kilometer te maken langs een meer. Toen we aankwamen bij het 0-punt hebben we zeker een halfuur gezocht, zonder succes. We hebben het met tegenzin maar opgegeven. Maar terwijl we weglopen, besloten we om naar de uitkijk te gaan die ik vele malen van de snelweg had gezien, maar waar ik nooit dichtbij ben gekomen. Goed dat ik dat deed!

Toen we de uitkijk naderden, werd een zwak geluid duidelijker. Het was iemand die om hulp riep. We begonnen met terug te roepen net zo lang tot we hem vonden, hij lag naast zijn tent en spullen. Zijn naam was Robert. Hij was twee dagen eerder gevallen en hij kon zijn benen niet meer voelen. Zijn mobiele telefoon was leeg en niemand wist waar hij was. Hij was heel erg uitgedroogd, gedesoriënteerd en in paniek. Hij dacht dat onze stemmen alleen in zijn hoofd waren, tot ik hem aanraakte. Ik liet hem voelen dat ik echt was.

Hulp

We belde 112 en terwijl de hulp onderweg was, is mijn vriend David, naar de ingang gerend om ze de weg te wijzen. Het duurde anderhalf uur tot de ambulance arriveerde. The namen hem mee op een brancard uit het bos en terwijl ze onderweg bezig waren aan een lange wandeling, vertelde ze hem dat het goed zou komen.

Deze hele dag raakte me op verschillende manieren. Het bevestigde mijn grootste angst: verdwaald raken in het bos zonder dat iemand weet waar ik ben. De ambulancebroeders waren dappere en professionele helden! Op een of andere manier bracht deze rare dag en de planwijziging ons naar deze externe cache en uiteindelijk Robert. Geocaching stuurde ons naar een heel ander avontuur dat het leven van een man redde.

De locatie waar Robert werd gevonden.